Οι διακρατικοί πόλεμοι και η επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους στο προλεταριάτο στο εσωτερικό αποτελούν δύο όψεις της ίδιας διαδικασίας: της διαχείρισης, μετάθεσης και εξαγωγής των οξυνόμενων αντιφάσεων του καπιταλισμού ως παγκόσμιου συστήματος εκμετάλλευσης.Η επίθεση αυτή στρέφεται συνολικά εναντίον του προλεταριάτου. Είτε δείχνοντας με το δάχτυλο μετανάστ(ρι)ες, προσφυγικούς πληθυσμούς και περιθωριοποιημένους ως «εσωτερικούς εχθρούς», είτε υψώνοντας εθνικές σημαίες ενάντια σε «εξωτερικούς εχθρούς», η ουσία δεν αλλάζει: το κράτος και το κεφάλαιο στοχοποιούν πάντα κάποια κομμάτια της τάξης μας, για να ξεπεράσουν εις βάρος μας τις δικές τους αντιφάσεις. Η αύξηση των πολεμικών δαπανών σε βάρος του κοινωνικού μισθού, τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών, τα pushbacks στο Αιγαίο, οι Patriot στη Σαουδική Αραβία είναι πλευρές της συμμετοχής του ελληνικού κράτους στον πόλεμο του κεφαλαίου ενάντια στο παγκόσμιο προλεταριάτο μέσα κι έξω από τα σύνορα. Ο φασισμός και κάθε μορφή εθνικισμού, είτε με τη μορφή μικρότερων ή μεγαλύτερων οργανώσεων είτε ως κρατική πολιτική, λειτουργούν ως μηχανισμοί κοινωνικής εκτόνωσης, πειθάρχησης της τάξης μας και άμβλυνσης του ταξικού πολέμου στο εσωτερικό.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ